KORGAN

Tarihçe

Bölgenin ilk egemen halkı Halip (Kalip), Kolk ve Kokurlardır. Kalipler en kuvvetli çağlarında demir madenleri ile ilgiliydiler. Korgan‘da Tatarcık Köyü sınırları içersinde bulunan ve günümüzde yine maden ormanı adı ile anılan mıntıkada, yine Korgan’ın bazı yaylalarında özellikle Yalman civarında demir cüruflarına, işletilmiş maden yataklarının izlerinin bulunması, Kaliplerin bu yerlerde MÖ 12. yüzyılda yaşadıklarını göstermektedir. MÖ 584–555 yılında Perslerin Korgan, bölgesinde yaşadıkları da bilinmektedir. Persler devrinde I. Darius’un (MÖ 522–485) bu toprakları idare edebilmek için satraplıklara ayırdığı ve dört adet birinci derecedeki satraplıktan biri olan “Pontus Kapadokyası” Korgan topraklarını içine almış oluyordu.

MÖ 331 tarihinde Pers Devleti tarih sahnesinden Büyük İskender‘in orduları tarafından silindi. Pontus Krallığı ve Roma, hakimiyetleri döneminden sonra Danışmend Gazi’nin orduları Korgan topraklarına girmişler ve 1083 tarihinde buraları ele geçirmişlerdir. Anadolu‘ya gelen Oğuz Boyları’ndan birçok topluluk, Korgan bölgesine yerleşmişlerdi. Ordu İli’nin yayla toprakları ile Korgan ve Kumru İlçe merkezlerini çevreleyen sahalar, tamamen Türkmenler tarafından yerleştirme sahaları yapılmış ve buralarda oturanlar da kısa zaman içinde Oğuz Boyları Oymakları arasında erimişlerdi. Esasında azınlıkta bulundukları için de, hiçbir güçleri kalmayarak ağırlıklarını kaybetmişlerdir. II. Kılıçarslan, zamanında Korgan ve çevresi Anadolu Selçukluları hakimiyetine girdi. (1178) Kösedağ Savaşı’ndan sonra (1243) Korgan topraklarının büyük bir bölümü Kadı Burhaneddin‘in idaresine geçmiştir.

1380’lerde ise Hacı Emir Oğulları Beyliği bu çevreye hükmetmiştir. Yıldırım Beyazıt 1398’e Ordu ve Samsun‘u Osmanlı Devleti topraklarına dahil etmiştir. Osmanlı idaresine geçen yöre, resmi kayıtlarda “Keşdere” olarak anılmaktadır. Keşdere, Bolaman Irmağı’nın bir koluna verilen isimdir. 1642’ye kadar Satılmış kazasına (Fatsa) bağlı olan Keşdere, bu tarihte kaza olmuştur. 1856’da Liva–i Canik’e (Canik Sancağı) bağlıdır. Bu tarihte yönetimi Akçay, Terme ve Cevizderesi İle birdir. 1860–65‘te Canik Sancağı’na, 1866–71’de ise Ünye Sancağı’na bağlı bir kazadır. 1882’de ise Fatsa kazasına bağlı bir nahiye merkezi, 1928’de Köy olmuştur. Korgan, Fatsa’nın bir bucağı olarak yıllarca varlığını devam ettirdikten sonra 1 Haziran 1958 tarihinde Belediye – 1 Nisan 1960 tarihinde ilçe merkezi haline getirilmiştir.

Demografi

Korgan, kelime anlamı bakımından her hangi bir mana ifade etmemektedir. İlçeye bu adın verilişi hakkında çeşitli söylentiler ve ihtimaller vardır. Türklerin Müslüman olmaya başladığı dönemlerde, Hazar Denizinin güneyinde Horasan Bölgesinde Korgan adı verilen yerden kalkarak Korgan’a yerleşen aşiretler vardır. Buraya yerleştikten sonra geldikleri yer olan “Korgan” adını verdikleri ve bu adın buradan geldiği söylenmektedir. Koruyan – Kanını Koru – Kendini Koru anlamına gelen Korukan ve daha sonra da Korgan denildiği de söylenmektedir.

Nüfus

Yıl Toplam Şehir Kır
1965 23.520 2.858 20.662
1970 26.031 7.950 18.081
1975 28.294 9.855 18.439
1980 31.139 11.076 20.063
1985 34.562 12.573 21.989
1990 36.699 13.171 23.528
2000 41.628 15.587 26.041
2007 33.755 12.773 20.982
2008 33.798 12.967 20.831
2009 33.492 13.018 20.474
2010 33.267 13.071 20.196
2011 32.390 13.075 19.315
2012 33.000 12.814 20.186
2013 32.370 32.370 veri yok
2014 30.392 30.392 veri yok
2015 29.349 29.349 veri yok
2015 29.349 29.349 veri yok

Mahalleler

Tepealan, Çiftlik, Çamlı, Çayırkent, Tepe Mahalle, Dip Mahalle, Karakoyunlu Mahallesi, Yenipınar Mahallesi, Çayırkent Mahallesi, Yazıcı Mahallesi, Saraliç Mahallesi, Aşağı Yaylacık Mah., Yukarı Yaylacık Mah., Yazlık Mahallesi, Aşağı Kozpınar, Büyükakçakese, Belalan, Çitlice, Durali, Koçcuğaz, Soğukpınar, Tatarcık, Yeşildere, Yeniköy, Terzili, Yeşilyurt, Yeşilalan, Yukarı Kozpınar, Beypınarı, Karakışla

Ekonomi

Korgan halkının fındık haricinde kayda değer bir gelir kaynağı yoktur. Fakat son zamanlarda hayvansal gıdalar bakımından arıcılık faaliyetleri gelişmiş, yerel sermaye girişimleriyle kurulan süt fabrikalarında peynir üretimi artmıştır. Yıllık ortalama 3.000 ton kadar fındık üretimi gerçekleşmektedir. Ancak ilçede kurulan süt tesisleriyle, günlük 15 ton süt işleme kapasitesini günümüzde 40 ton seviyesine yükseltmiş süt üretimini ana geçim kaynağı haline getirmiştir.

İlçede her gün yapılan bir pazar vardır. Bu pazara en çok Cumartesi günleri gelirler. Çünkü Korgan’da pazar Cumartesi günleri olur.

   Kaynak Vikipedi 

X

Pin It on Pinterest

X